» آیا قفل های زنگ زده خودروی کشور باز می شوند؟

۶ بهمن ۱۳۹۲ / مطالب ویژه، اخبار، اخبار خودرو، روی خط خودرو / 121 بیننده /

کنفرانس داووس هر ساله میزبان مقامات ارشد کشورهای گوناگون می باشد تا در حوزه اقتصادی با یکدیگر به گفت و گو بنشینند و تبادل نظر کنند.دکتر حسن روحانی نیز از این فرصت نهایت بهره را برده و با حضور در این اجلاس سعی در آشنا نمودن جهان با سیاست های اقتصادی دولت خود را داشت.وی با سخنرانی در این اجلاس به بیان دیدگاه ها و سیاست های دولت خود پرداخت تا عزم جهانی شدن و پیوستن به قطار اقتصادی جهانی را پس از حدود 30 سال دوری ، به اثبات برساند.

دکتر روحانی در شیرین ترین بخش سخنرانی خود در مورد صنعت خودرو گفت:

"به غیر از انرژی، صنعت دیگری که مایلم بطور ویژه به آن بپردازم، صنعت خودروسازی ایران است. این صنعت در ایران از قدمتی ۵۰ ساله برخوردار است و با سرمایه‌گذاری‌هایی که در طول سالهای گذشته در این صنعت صورت گرفته، ظرفیت تولید خودرو در ایران به بیش از یک میلیون دستگاه در سال رسیده است. بواسطه توسعه صنعت خودرو، صنعت قطعه‌سازی ما نیز شاهد پیشرفت‌های قابل توجهی بوده است. برنامه استراتژیک ما برای این صنعت، انجام سرمایه‌گذاری‌های مشترک با خودروسازان عمده بین‌المللی و تلاش برای کسب سهم در بازار کشورهای همجوار، ارتقای تکنولوژیک صنعت خودرو و صنعت قطعه‌سازی، اتصال صنعت قطعه‌سازی به زنجیره تولید خودرو در سطح بین‌المللی و افزایش سهم ایران در صادرات جهانی قطعات و نهایتاً تبدیل ایران به یک بازیگر مهم در بازار جهانی قطعات خودرو است. با توجه به بازار رو به گسترش خودرو در ایران و همچنین در منطقه، ما بطور جدی شرکت‌های بزرگ تولید خودرو را به بهره‌گیری از این فرصت دعوت می‌کنیم و بنا داریم تا با ارائه پیشنهادهای جذاب، این شرکتها را در مالکیت شرکتهای خودروساز داخلی شریک نماییم."

صادقانه باید بگوییم که چنین نظراتی هرگز در طی سال های گذشته از سوی مقامی بلندپایه جمهوری اسلامی ایران بیان نشده بود.یادمان نمی رود که پافشاری های متعصبانه و نسنجیده از ادامه تولید پیکان در حدود 30 سال پیش شروع شد و به قول خودمان دست اجنبی ها را کوتاه کردیم.سپس با ورود پژو برخی افراد کوته فکر چنان طوفان رسانه ای به راه انداختند که گویی فاتحه صنعت خودروی ایران خوانده شده بود و پس از آن نیز هر شرکتی که وارد ایران شد ، به دنبال راه فراری گشت و خود را رها کرد.

امروز صحبت های دکتر روحانی عطر تازه ای دارند.گویا قفل زنگ زده و پوسیده درب های خودروسازی کشور با کلید وی باز خواهد شد و ما نیز همانند کلیه کشور های پیشرفته جهان به صنعت خودروسازی گسترده تر و عمیق تر نگاه خواهیم کرد.در دنیای امروز به واقع صنعت خودروسازی یک صنعت بین المللی با نیاز های بین المللی است که به تنهایی نمی توان در آن موفق بود و می بایست از تجارب دیگران نیز بهره برد.

در راستای این اتفاق و در مورد موضوع حضور گسترده خودروسازهای جهان در ایران ذکر چند نکته خالی از لطف نیست:

1-ایران از لحاظ جغرافیایی در منطقه حساسی واقع شده است و موقعیت استراتژیک ما در منطقه می تواند انگیزه خودروسازان را برای سرمایه گذاری افزایش دهد.در اطراف ایران کشورهایی مانند پاکستان ، افغانستان و عراق تلاش برای در دست گرفتن کلید بازار منطقه را دارند . عراق هم اکنون واردات حدود 80 هزار دستگاه از محصولات کیا و هیوندای رتبه اول در آسیای غربی را به خود اختصاص داده ، آماری که در گذشته به عربستان تعلق داشت و ایران در رتبه دوم قرار داشت و همچنین برخلاف گفته‏های رسانه‏های دولتی ایران و تصورات عمومی ، هم اکنون بسیاری از خودروسازان چینی و ژاپنی برنامه احداث سایت رسمی تولید محصولات خود را در عراق پی گرفته اند و قرار است که به قول فرانسوی ها عراق در غیاب سوریه به ژاندارم جدید کشورهای عربی در حوزه خودرو تبدیل شود.ترکیه نیز از چندین سال پیش حرکت را آغاز نموده اما به دلیل نداشتن مرز خاکی گسترده و فاصله زیاد با آب های آزاد مجبور به عبور از ایران و یا همسایگان جهت اتصال به آب های آزاد می باشد که صرفه اقتصادی ندارد.پس از عدم موفقیت خودرویی نظیر Anadol به عنوان اوج خلاقیت صنعت خودروسازی ترکیه ، نقشه راه این صنعت در ترکیه بر اساس تجاری‏سازی و قطعه‏سازی برای تامین نیاز‏های اروپا و گذر از بازار تشنه آسیا نوشته شد. با تمام این اوصاف یک واقعیت تاریخی را هرگز نباید از یاد برد و آن جاده ابریشم است که حتی در گذر قرن‏ها همچنان به عنوان شاهراه اصلی تجارت جهانی شناخته می‏شود و این حقیقت غیر قابل تغییر همان راه حلی است که می‏تواند تحولی در تجارت خودرو آسیا به وجود بیاورد که محوریت آن با ایران است . این حقیقت حتی اگر سال های سال هم توسط خودروسازان بزرگ و کشور‏های به ظاهر قدرتمند انکار شود اما به طور قطع نهایت آرزو های آنان خواهد بود .

2-خوشبختانه و یا متاسفانه به دلیل ارزش کم ریال ایران ، قیمت نیروی کار در ایران برای کمپانی های خودروسازی بسیار به صرفه خواهد بود به طوری که با در نظر گرفتن حقوق هر کارگر در سال 1392 به مقدار 800 هزار تومان در ماه به عددی برابر 266 دلار می رسیم که رقمی بسیار ارزان به شمار می آید. البته در این زمینه از مافیای بزرگ بانک‏های خصوصی در ایران نباید گذشت . مافیایی که هرگز سنگ سنگین صنعت خودرو را به سینه نخواهد زد و حتی در صورت ارائه وام اندک به این حوزه از سود سرشار حاصل از آن در راستای شهرک سازی بهره خواهد گرفت تا در آمد روزافزونش از طریق ایجاد ارزش افزوده در بیابان‏های کشور تضمین شود . خودروسازان خارجی و حتی بسیاری از تجار ایرانی برای فرار از این مافیای قدرتمند به کشور های همسایه حتی افغانستان پناه برده‏اند و طرح های بزرگ تجاری خود را در این کشور‏ها به اجرا می‏رسانند . با این حساب به نظر می‏رسد ما نیز به معجزه‏ای مانند صنعت خودرو کره‏جنوبی نیاز داریم.جایی که مهندسان بریتانیایی و وام‏های بانک‏های انگلیسی صنعتی را پایه‏گذاری کردند که این روز ها و مطمئنا در آینده به کابوس خودروسازان انگلیسی ، ژاپنی ، آمریکایی و ... بدل شده است و خواهد شد .

3-زیر ساخت های موجود در کشور می توانند کلیه نیاز های خودروسازان بزرگ را برآورده سازند.تجارب صنعتی کشور در پروژه های عظیم ایران خودرو و سایپا و همچنین سایت‏های احداث شده در نقاط حساس کشور نشان از آمادگی لازم جهت میزبانی از خودروسازان بین المللی را دارد. براساس شنیده های رسمی کارشناسان کارایران در زمینه تجهیز کارخانه های خودروسازی تا کنون بسیاری از مهندسین ایرانی موفق به اختراع روبات های بسیار هوشمند و کارآمد برای تسهیل عملکرد خط تولید و افزایش راندمان شده اند اما شرکت های ایرانی بخصوص ایران خودرو از ثبت اختراع و یا تجاری سازی این اختراعات سر باز زده اند.عمده این ربات ها ، قیمتی کمتر از یک میلیارد تومان در صورت داخلی سازی به خودرو سازان داخلی تحمیل می کرد اما این مختران به اجبار برای ثبت اختراع و یا تجاری سازی این ربات ها که خودروسازان خارجی به خصوص پژو مشتاق بهره‏گیری از آن بودند ؛ طرح‏ها خود را به خودرو‏سازان فرانسوی به خصوص پژو ارائه می‏کردند و پژو نیز همان طرح را ب اقیمتی بین 3 تا 6 میلیارد‏تومان دوباره به ایران‏خودرو می‏فروخت و در خط تولید محصولاتش حتی در فرانسه مورد استفادع قرار می‏داد .

4-تجارب گذشته همکاری ما با خودروسازان بزرگ هرچند گاهی با کاستی هایی همراه بوده اما همواره موفقیت های بزرگ دو جانبه ای را نیز به خود دیده است.پژو ، رنو ، مزدا ، نیسان و چند شرکت چینی از جمله این شرکا هستند که همگی همچنان انگیزه تولید در ایران را دارند.

5-پتانسیل بالای صنعت قطعه سازی کشور نیز می تواند یکی از نکات مثبت و امتیازات ایران برای خودروسازان بزرگ محسوب شود.شهرک های صنعتی موجود در کشور که امروز تبدیل به صحنه هایی از سریال "walking dead" شده اند می توانند دوباره به روزهای اوج خود بازگردند و تولید خود را به حداکثر برسانند. کشور ما به دنبال انرژی هسته‏ای است و انرژی که از هسته یک اتم به دست می‏آید بدون توجه به این نکته که همین شهرک‏های صنعتی حکم هسته اتم را دارند و به راحتی با شکافتن آن‏ها می‏توان به انرژی فراتر از انرژی هسته‏ای دست یافت .

6-بازار ایران که امروز خسته از محصولات ارزان و بی کیفیت چینی ، تشنه شرکت های معتبر است که می‏تواند برای خودروسازان خارجی ایجاد انگیزه نماید تا با تولید در ایران بتوانند در این بازار شرکت کنند و از اشتیاق بالای مردم برای فرار از محصولات چینی استفاده کنند.

امید است که این صحبت ها به همراه حذف تحریم های موجود در صنعت خودرو بتوانند به صنعت خودروی کشور ، توان سوار شدن بر قطار اقتصادی جهان را بدهند.

بد نیست بخوانید:

ضروری
ضروری - نمایش داده نمیشود


ضروری

اشتراک از طریق پست الکترونیک
با ثبت آدرس پست الکترونیک خود در لیست مشترکین میتوانید آخرین به روزرسانی های پایگاه را از طریق صندوق الکترونیکی خود دریافت کنید.
اشتراک از طریق خوراک خروجی rss پایگاه را میتوانید از طریق مرورگر خود و یا دیگر ابزارهای کار با خوراک (فید) دریافت کرده و از آخرین به روزرسانی مطالب مطلع شوید.

اجرا و پشتیبانی:

کلیه‌ی حقوق مادی و معنوی این پایگاه برای کادر نویسندگان و اعضای تیم طراحی و توسعه محفوظ میباشد. در صورت نقل مطلب از این پایگاه، لازم است پیوند به صفحه‌ی منبع ارجاع شود.